Sevgili arkadaşlar,

Şimdiye kadar yaptığım en güzel kayısı reçeli ile karşınızdayım. Daha önce evdeki yenilmeyen kayısıları değerlendirmek için reçelden çok marmelada benzeyen bir kayısı reçeli! Yapmıştım.

Bu kez pazarda, özellikle reçel yapmak için ideal olan “zerdali” cinsi kayısıları gördüğümde hiç kaçırmadım, hemen aldım. Bu zerdalilerin boyutu diğer kayısılara göre daha küçük, küçük birer erik kadar. Dokusu da biraz daha sıkı ve sert oluyor.

Aldığım 1,5 kilo zerdaliyi iki farklı yöntemle reçel yaptım. Her ikisi de güzel oldu, ama kireç suyunda beklettiğim süperdi diyebilirim.

Bu arada zerdaliyi niye bu kadar az aldım diye hala kendime kızıyorum

Normal kayısı reçeli

Malzemeler

500 gr. çekirdeği çıkartılmış kayısı

500 gr. şeker

100 ml. Su

Yarım limonun suyu

Normal Kaysı Reçeli

Uygulama

Zerdali cinsi kayısılarımızı hiç kesmeden çekirdeklerini çıkartarak işe başlıyoruz. Bunu daha önce denediniz mi bilmiyorum ama zor değil, bir iki başarısız denemeden sonra rahatlıkla yapabileceğinize inanıyorum. Bu kısmı atlamadan uygulamanız çok önemli, yoksa top top reçeliniz olmaz

Ben çekirdekleri çıkarmak için mikserin çırpıcı aparatını kullandım. Şiş gibi bir şeyle de olabilir.

Çekirdekleri çıkartılan zerdalileri tencereye alıyor ve ağırlığı kadar şeker ilave ediyorum. Birkaç saat bekletiyorum.

Zerdaliler diğer meyvelerde olduğu gibi çok fazla su salmıyor, bekleme süresinin sonunda sadece şekerlerin bir miktar ıslandığını gözlemledim. Bu nedenle biraz su ilave etmek kaçınılmaz.

Reçeli ocağa alıp, 100ml. Kadar su ilavesi ile kaynamaya bırakıyorum. Kaynama noktasından sonra ocağın ısısını biraz azaltıp, saati 15 dakikaya ayarlıyorum.

Reçelin son birkaç dakikasında yarım limon suyunu ilave ediyorum. Reçelin olup olmadığını anlamak için zerdalilerin yumuşaklığını kontrol etmek gerek. Yeterince yumuşadığını düşündüğünüz an, olmuş demektir.

Çok fazla kaynatarak bütün olan formlarının bozulmasına izin vermeyin bence, 15 dakika kaynatma üst sınırı diyebiliriz.

Reçeli ocaktan aldıktan sonra, eğer hemen tüketecekseniz (bu reçele sabretmek çok zor) soğutup kavanoza koyabilirsiniz. Kışlık olarak yapmışsanız; sıcakken reçeli kavanoza koyup kapağını sımsıkı kapatın ve kavanozu ters çevirerek, soğumaya bırakın. Böylece kapak tutacak ve hava almadığı için kışa kadar güvenle bekleyecektir.

Kireç suyunda bekletilen kayısı reçeli

Malzemeler

500 gr. çekirdeği çıkartılmış kayısı

500 gr. şeker

100 ml. Su

Kayısı bademi( çekirdeği)

1-2 litre kadar kireç suyu

Yarım limonun suyu

Kireç suyunda bekletilen kayısı reçeli

Uygulama

Vaktiniz varsa ve kayısı reçelinde son noktayı yakalamak istiyorsanız, kesinlikle beklemeye ve biraz daha zahmete değer.

Kireçte bekletmenin farkı ne oluyor? Diye merak edenler için bir tanımlama yapmak gerekirse; kireç suyunda beklediğinde zerdaliler biraz daha sertleşiyor, reçel kaynatılırken görüntüleri hiç bozulmadığı gibi, dokusu da çok fazla yumuşamıyor. Sanki normal zerdalinin içine, hücrelerine şerbet doldurulmuş gibi şeffaflaşıyor, şekerlemeye benzer bir tat oluşuyor ki, bence bu muhteşem. Ayrıca yine inanılmaz derecede şeffaf bir şerbeti oluyor.

Sönmemiş kireç ile ilgili bilgileri “kireçte kabak tatlısı” tarifinde vermiştim. İrili ufaklı kireç parçalarını birkaç litre suyun içine bırakıyor ve bu parçaların erimesini bekliyoruz. Sonra dibine çöken kireci havalandırmadan yavaşça üzerindeki kireç suyunu başka bir kaba alıyoruz.

Çekirdekleri çıkartılmış zerdalileri bu kireç suyunda en az 3-4 saat bekletiyoruz. Sonra güzelce yıkayarak normal suda 5-10 dakika bekletiyor ve oradan da reçel yapacağımız tencereye alıyoruz. Üzerine ağırlığı kadar şeker ve 100 ml. Kadar su ilavesi ile kaynatıyoruz.

Reçelleşme süresi, diğer zerdali reçelindeki gibi. Ocaktan almadan birkaç dakika önce limon suyunu ilave ediyoruz.

Kayısı bademlerini kırıp soyduktan sonra biraz kavuruyoruz. Reçeli ocaktan indirdikten sonra ilave ediyoruz.

Yarım kilo zerdaliden, orta boy bir kavanoz (500 ml) reçel oluyor.

Şeftalinin en bol ve güzel olduğu bu günlerde, reçel ve marmelat yapmak için en uygun zaman. Şeftali reçeli her cins şeftaliden olabilir. Bazen yapmak istediğimiz reçele göre şeftali almak için bütün pazarı turlar, bazen de evde yenilmeden kalmış şeftalileri ziyan olmasın diye reçel yaparız.

Şeftali reçeli yaparken sert şeftali seçmek, reçeli kaynatırken şeftali dilimlerinin dağılmaması açısından önemli. Sonra şeftali reçeli hayali kurarken marmelada dönüşmüş bir reçelle karşılaşabiliriz

Kesin olmamakla birlikte şöyle bir kuraldan bahsedilebilir; şeftali marmeladı için yumuşak şeftali, şeftali reçeli için sert şeftali tercih edilir. Bu tamamen benim mutfağıma ait bir kural

Geçen yıl yaptığım ve sıcakken kapağını kapattığım için hava almayan ve kilerde olduğu halde rengi hala mükemmel olan bir kavanoz şeftali marmeladı var. Dolayısı ile bahçedeki nektarınlar reçel yapılarak değerlendirilecek.

Nektarin, bir diğer adıyla “tüysüz şeftali” reçel yapmaya çok uygun bir meyve. Biraz sert olanlarını bulursanız reçel yapmak için sakın kaçırmayın. Dilimleri hiç dağılmıyor ve nefis reçeli oluyor.

Benim gibi reçel yapmak için nektarin seçtiyseniz, reçelin rengi ile ilgili bir püf noktayı paylaşmak istiyorum, reçel yaparken şeftalinin birinin kabuklarını soymadan dilimledim. Kırmızı kabuğundan dolayı hafif pembe renkte harika bir reçelim oldu. Nektarinin kabuğu ince olduğu için reçelde çok fark edilmedi, tavsiye ederim.

Diğer reçel tariflerim için buraya bakmanız yeterli…

Malzemeler

1 kg. soyulup dilimlenmiş nektarin cinsi şeftali

1 kg. şeker

1 limon suyu

Uygulama

Şeftalileri yıkayıp soyarak dilimliyorum. Bir tanesini reçele renk vermesi için soymadan dilimliyorum. İstediğiniz gibi dilimleyebilirsiniz, ben elma dilimi şeklinde kestim.

Şeftali dilimlerini tencereye alıyor ve üzerine bire bir ölçü ile şekeri ilave ediyorum. Bir iki saat beklettiğimde yeteri kadar su salmış oluyor.

Tencereyi ocağa alıyor ve kaynamaya başladıktan sonra, ocağın ısısını çok düşürmeden 8-10 dakika kaynatıyorum. Köpükler oluşmuşsa alıyorum.

Bir limon suyunu sıkıp, reçele ilave ediyorum.

Ocağı kapatıyorum, kenara alarak soğumasını bekliyorum.

 Kışın kullanacaksanız sıcakken kavanoza doldurup, kapağını kapatır ve kavanozu ters çevirerek soğuyana kadar bu şekilde bekletirseniz, kapak tutuyor ve hava almıyor. Böylece bozulmadan güvenle saklayabilirsiniz.

Çilek reçeli; mis gibi kokusu ve canlı rengiyle, herhalde en çok sevilen reçellerden biridir. Bizim evde kahvaltı sofralarının vazgeçilmezi olduğu gibi, ilk önce tükenen de çilek reçeli ve çilek marmelatıdır.

Bahçede bol miktarda çilek bulunduğu için reçel yapmak hiç sorun değil. Mayıs ayında yetişen, çok iri ve yumuşak olan çileklere nazaran şimdi yetişenler daha küçük, kokulu ve sert. Çilek reçelinde, çileklerin küçük ve kokulu olması çok önemli, böylece dağılmadan tane tane kalırlar ve mis gibi kokularına dayanmak da çok zordur

Çilek reçelini, her zaman yaptığım gibi yine yüksek ısıda kaynattım, böylece sadece 8 dakikada reçel kıvamına döndü ve canlı rengini hiç kaybetmedi.

Ayrıca reçele konulan şeker miktarının da, kaynama süresini kısalttığını söylemek gerek. En azından 1/1 ölçü şeker kullanılmalı, daha az şekerle yapılan reçelleri buzdolabı dışında muhafaza ederken bozulma ihtimali olabilir.

Malzemeler

1 kg. ayıklanmış çilek

1 kg. şeker

Yarım limon suyu

Uygulama

Çilekleri yıkayıp, ayıkladım ve reçel yapacağım tencereye (büyük boy tencere kullanın, en çok kabarıp taşan reçel, çilek reçelidir ) bir kat şeker ve bir kat çilek şeklinde koydum.

Sadece 1-2 saat sonra; yüksek ısıdaki ocağa alıp, kaynama noktasına kadar bekledim, kaynamaya başladıktan sonra saati 8 dakikaya ayarladım.

Kaynarken oluşan köpükleri aldım.

Sekiz dakika sonunda, yarım limon suyunu sıkarak ocağı kapattım.

Son kez üzerinde biriken köpükleri topladım. 5-6 dakika bekledikten sonra, henüz sıcakken kavanoza doldurup ağzını sıkıca kapattım ve tamamen soğuyana kadar ters çevrilmiş olarak beklettim.

Sonra doğruca kilere, diğer reçel kavanozlarının yanına

Bu yıl vişne ağacımızda ne yazık ki vişne olmayınca (aslında geçen yıl da sadece 1 kilo kadar yapmıştı) pazardan almaktan başka çare kalmamış, bu arada vişnenin bu yıl genel olarak az olduğunu da gözlemlemiştim.

Aldığım vişnelerle önce vişne reçeli yaptım, reçeller evimizde çok fazla tüketilmediği için az miktarda ama çeşitli meyvelerden yapmayı tercih ediyorum.

Vişne hiç bir işlem görmeden, sapları ayıklanmış ve yıkanmış olarak dondurucuda da saklanabilir, böylece istediğimiz zaman vişneli kekler ya da vişne kompostosu yaparak sevdiklerimize küçük sürprizler hazırlayabiliriz.

 Önceki yıllarda Ramazan-ı Şerif ayının sonbahara ve kışa denk geldiği zamanlarda, vişne kompostosu iftar için hazırlanırdı, meyvenin azaldığı o mevsimde dondurucudaki vişneler, şeftaliler çok işe yarardı doğrusu  Şimdi karpuz ve kavunun en bol zamanına denk geldiği için o kadar aranır mı bilemiyorum ama ben yine eski alışkanlıkla dondurucuya vişne poşetlerini sıraladım. 

Vişne marmelatı ise; yıllar önce Dursunbey den, sevgili komşum Meral den öğrendiğim harika bir tat… Yaptığı her şey çok güzel ve leziz olan, aynı zamanda çok zevkli bir arkadaş olan Meral ciğimin kulaklarını çınlatıp, bu güzel tarifi paylaşıyorum.

Malzemeler

1 kg. ayıklanmış ve çekirdekleri çıkartılmış vişne

1, 2 kg. tozşeker

1 / 2 limon suyu

Uygulama

Yıkanıp, ayıklanmış ve çekirdekleri çıkartılmış vişneleri, robotta püre haline getiriyorum. Ancak vişne taneleri tamamen kaybolmuyor, küçük de olsa vişne parçalarının kalmasına izin veriyorum.

Reçeli yapacağım büyük boy tencereye, vişne püresini ve şekeri ilave ediyorum.

Kaynama noktasına geldiği andan itibaren, ocağın ısısını hiç düşürmeden 8 dakika kaynatıyorum.

Bu sırada üzerinde oluşan köpükleri alıyorum.

Limon suyunu ilave ederek, tencereyi ocaktan alıyorum.

Çok sulu gibi gelmesi sizi yanıltmasın, soğuduğunda tam anlamıyla harika bir marmelat kıvamını alıyor. Özellikle buzdolabında daha yoğun bir kıvama ulaşıyor.

Marmeladı hemen tüketmeyecek ve kışa saklayacaksanız, sıcakken kavanoza doldurup kapağını sıkıca kapatın ve ters çevirin; bu şekilde soğuduğunda, marmeladın sıcaklığı ile kapak sıkışıyor ve hava almadığı için buzdolabında muhafaza etmeye gerek kalmıyor.

Özellikle, sizin evinizde de reçellerin taneleri yenilip, şurubu geriye kalıyorsa; marmelat yaparak bu sorunu çok tatlı bir şekilde çözebilirsiniz

Yazın en sevdiğim meyvelerden biri de vişne; aslında tüm meyveler birbirinden güzel ve faydalı ama vişnenin, o kadar çok kullanım alanı var ki, onun yeri benim için başka

Vişne reçeli yapmanın  şimdi tam zamanı, bahçedeki vişne ağacı bu yıl çok az vişne yapınca, pazardan almaktan başka çare kalmadı, vişneyi aldığım yaşlı amca, sepetin içindeki vişneleri göstererek hepsini 7 ayrı ağaçtan toplayabildiğini söyledi. Sanırım bu yıl vişne yılı değil

Çocuklar kışın okulda olduğu için reçeller çok fazla tüketilmiyor evde; Mustafa da henüz reçellerin tadını almış değil, bu nedenle daha önce yaptığım çilek marmeladında ve zencefilli elma reçelinde olduğu gibi, gelecek yıla kalmaması için az yapıyorum, misafirler ve hafta sonu kahvaltıları için kullanıyorum.

Malzemeler

1/ 2 kg. ayıklanmış ve çekirdekleri çıkartılmış vişne

1/ 2 kg. şeker

1 tatlı kaşığı limon suyu

Uygulama

Vişneleri yıkayıp, saplarını ayıklıyorum. Çekirdeklerini çıkarıyorum. Bu şekilde tarttıktan sonra, reçel yapacağım tencereye alıyorum, üzerine meyve ağırlığı kadar şeker ilave ediyor ve yarım saat bekletiyorum.

Bu süre sonunda vişneler yeteri kadar su salmış oluyor, tencereyi ocağa alarak, ısıyı hiç azaltmadan yüksek ısıda kaynamaya bırakıyorum, bu arada üzerinde oluşan köpükleri alıyorum.

Kaynama noktasından itibaren yaklaşık 8 -10 dakikada reçel oluyor, limon suyunu ilave edip, kenara alıyorum.

Böyle kısa sürede yapılan vişne reçelinin canlı kırmızı, harika bir rengi oluyor.

Eğer hemen tüketilmeyip, kışlık olarak hazırlamışsam, reçel sıcakken kavanoza koyup, kapağını sıkıca kapatıyor ve kavanozu ters çevirerek soğuyana kadar bekletiyorum. Böylece kapak hava almayacak şekilde sıkışıyor, buzdolabında saklamaya gerek kalmıyor.

Püf Noktalar;

Reçelin kabarıp taşma ihtimaline karşı büyük boy bir tencere kullanmak çok iyi oluyor.

Meyve ve şekerin reçele dönmesi için, düşük ısı kullanırsanız, daha çok kaynatmanız gerekecek ve böylece meyvelerin rengi dolayısıyla da reçelin rengi koyulaşacaktır. Yüksek ısıda ve yeterli şeker miktarı ile çok kısa sürede harika reçeller yapmak mümkün.

Kaynarken duru gibi gelen reçel kıvamı sizi yanıltmasın, soğuyunca tam kıvama gelecektir. Mümkünse kavanoza koyduktan sonra güneşte birkaç gün durursa daha güzel bir kıvama ve renge ulaşır.

Pazardan alınıp, sert ve benekli olduğu için yenilmeyen ve dolapta bekleyen kayısıları, reçel yaparak değerlendirmenin iyi bir fikir olacağını düşündüm.

Reçellerde, fındık ya da badem kullanmayı seviyorum; zencefilli elma reçeli ve incir reçelinde fındık kullanmıştım, kayısı reçelinin içine de tatlı olan kayısı çekirdeklerini soyarak ilave ettim. Çok faydalı ve doğal olan bu kabuklu yemişleri özellikle çocuklarımıza yedirmeliyiz.

Kayısı reçeli verdiğim ölçülerle bir küçük kavanoz (250 gr.) ve bir kâse kadar oldu, kabuğu soyulan kayısılar pişerken yumuşadı,  hatta eridi, bu şekli ile pastalarda meyve sosu olarak kullanmaya da elverişli hale geldi.

         Malzemeler

        500 gr. Soyulup dilimlenmiş kayısı

        350 gr. Şeker

        1tatlı kaşığı limon suyu

        Soyulmuş kayısı çekirdekleri

        Uygulama

        Mutfakta yıllarını geçirmiş tecrübeli hanımlar belki ihtiyaç duymayabilir ama mutfak tartısı olmayan bir mutfakta bence bir şeyler eksiktir. Her şeyi göz kararı koyup, nasıl olacak diye strese girmektense basit bir mutfak tartısı almak hayatı kesinlikle kolaylaştırır.

         Reçel için, önce kayısıları soyup dilimledim ve tarttığımda 520 gr. geldiğini gördüm.

         Tencereye dilimlenmiş kayısıları, 350 gr. kadar şeker ve yarım kahve fincanı su koydum.

         Kaynamaya başladıktan sonra, ocağın ısısını biraz azalttım, reçelin üzerinde biriken köpükleri aldım, yaklaşık 15 dakikada reçel kıvamı oluştu.

          Limon suyunun da ilave ederek ocağı kapattım, kayısı çekirdeklerini kırıp, içindeki bademi soydum ve onu da ılınan reçele ilave ettim.

         Reçel, küçük bir kavanozu tam doldurdu ve bir kase de kahvaltılık arttı. Hepimiz reçeli severek yedik…

       Çilek pestili tarifini rustic te okuyunca, bahçedeki çileklerin çokluğundan güç alıp denemeye karar vermiştim. İlk denememi yarım kilo çilekten yaptım ve acaba olur mu? olmaz mı? derken, çok güzel parlak kırmızı renkte, kağıt gibi ince ve şeffaf, hafif ekşimsi tadı ile çilek pestili elde ettim.

       İkinci denemede; çilek miktarı biraz fazlaydı, belki bu nedenle ocakta kaynatmadan suyunu uçurma süresi biraz uzun oldu. Bu nedenle çilek püresinin rengi biraz koyu oldu ve dolayısı ile pestilin de rengi koyu kırmızı oldu. Tad olarak her ikisi de aynı güzellikteydi.

        İnce şeritler halinde kestiğim çilek pestillerinin içine, fındık, badem, ceviz gibi kuruyemişleri koyarak sardığımda minik lezzet topları elde ettim. Çilek pestili gerçekten nefis bir tatlı; hem pestili hem de çileği çok seviyorsanız, denemek için geçerli sebebiniz var demektir. Eğer ben pestille uğraşamam diyorsanız, çilek marmelatı yapmak çok daha kolay…

        Malzemeler

         1/2 kg. çilek

         3 -4 çorba kaşığı şeker

         Pişirme kağıdı

         Uygulama

          Önce çilekleri yıkayı, ayıklayıp, el blenderi ile püre yaptım, sonra püreyi süt süzgüsünden geçirerek çekirdeklerinden ayırdım.

           Kalın tabanlı bir çelik tencereye alarak, ocağın ısısını kaynama noktasına getirmeden, hafif ısıda arada bir karıştırarak yaklaşık yarım saat sonra püreyi fırınlanacak koyuluğa getirdim. Bu noktada acele edip, püreyi kaynatmaya çalışmayın, kendi haline bırakın…

           Ben çilek püresini fırın tepsisine aktarırken altına yağlı kağıt koydum, çünkü ince bir kat yayacağım için kuruduğunda tepsiden çıkarmanın zor olacağını düşündüm. Kağıt ile pişirmek çok daha pratik bir yöntem.

           Fırının ısısını 100c de ayarlayarak ve arada bir kontrol ederek,bazen ısıyı biraz daha düşürerek, pestili elde ettim. Zaman veremiyorum, siz de parmağınızla dokunduğunuzda  kuruduğunu anlayacaksınız.

            Kağıtla beraber çıkarıp soğumasını bekledim; ama kağıttan sıyırmanın hiç de kolay olmadığını farkedince, kağıdı hafif ıslattım ve o şekilde pestili aldım. Merak etmeyin pestil hafif ıslanınca birşey olmuyor. İkinci denememde kağıt kullanmadım, ama bir üçüncü deneme yapsam yine kağıt kullanırım. Kağıdın üzerine dökmek daha pratik geldi bana.

Evdeki taze zencefil bitene kadar mutfakta zencefilli tarifler keşfetmeye devam ediyorum.  Daha önce zencefilli kurabiye, zencefilli kabak tatlısı yapmıştım ve çok beğenilmişti. Sanırım kalan zencefille birkaç tarif denemesi daha yapabilirim.

Reçeller, kahvaltı sofralarının vazgeçilmez lezzetlerinden olunca ve özellikle çocuklar tarafından çok sevilince; biz annelere de türlü meyvelerden reçel yapmak kalıyor. Eminim çoğumuzun reçel yapma maceraları mutfak anılarında yer almıştır, bazen fazla şeker koyup reçeli daha sonra kavanozda taş gibi şekerlenmiş olarak bulmak, ya da çok kaynatıp güzelim meyvelerin rengini bozmak benim de mutfakta başıma gelen durumlardan bazıları.

Son birkaç yıldır, reçellerimin tadına bakıp tarif isteyenler çoğaldığına göre ve kavanozdaki reçeller sürüklenmeden bittiğine göre artık sizinle de reçel tariflerimi ve gözlemlediğim püf noktaları paylaşabilirim.

Çilek reçeli yaparken bazen reçeller tencereden taşar, ocağın ısısını azalttığınızda ise çok uzun süre kaynatmanız gerekir. Bu kez de reçelin rengi koyulur.

En önemli püf nokta reçeli büyük tencerede yapmaktır. 3 kg. reçel yapacaksanız 5 kg.lık bir tencere kullanmanızı öneririm. Ben bugün, yarım kilo elma ve 400 gr. Şekerden oluşan reçeli 3 kg.lık bir tencerede yaptım.

Reçel yaptığımız meyvenin doğal rengini korumak için, onu çok fazla kaynatmamamız gerekiyor. Kısa sürede reçele dönmesi için de ocağımızın ısısı yüksek olmalı. Isı yüksek olduğunda reçel çok kabarıyor, taşma ihtimaline karşı tencereyi bu nedenle büyük kullanıyorum.

İşte benim reçellerimin püf noktaları bunlar. Bu yöntemle en fazla 10 dakikada reçelimiz hazır oluyor. Bir diğer önemli konu da reçelin kıvamını ayarlamak, yani soğuduğunda daha da koyulaşıp ağdalaşacağını hesap ederek bir iki dakika önce ocaktan almak. Sıcakken tam kıvamında diye sevindiğimiz reçel soğuyunca bir miktar daha koyulaşıp bize istemediğimiz bir sürpriz hazırlayabilir.

Son bir noktayı daha paylaşmak gerekirse; çok tecrübeli değilseniz az miktarda yapın ki, istediğiniz sonucu alamazsanız hem emeğiniz hem de malzemeler boşa gitmesin.

Malzemeler

500 gr. Soyulmuş ve küçük doğranmış elma

400 gr. Şeker

Fındık kadar taze zencefil

Yarım limon suyu

Bir avuç fındık (isterseniz)

Yarım kahve fincanı su

       Uygulama

Elmaları soyup, küçük küp şeklinde doğruyorum. Kararmalarını önlemek için üzerine yarım limon sıkıyorum. Genellikle reçellerde şekerlenmeyi önlemek için pişmesine yakın limon suyu kullanılır. Ben önceden elmaların üzerine limon sıktığım için ayrıca limon suyu kullanmadım.

Tencereye alıp, üzerine 400 gr. Şekeri, yarım kahve fincanı suyu ve rendelediğim taze zencefili ilave ediyorum. Kaynamaya başladığında ocağın ısısını azaltmadan devam ediyorum.

Yaklaşık 10 dakika sonra kaynayan şekerli elma karışımı mis kokular eşliğinde reçel kıvamına geliyor. Ocaktan alıp, denemek için,  küçük bir tabağa alıyorum, soğuyunca hem tadını hem de kıvamını test etmek mümkün oluyor.

Sonuç, mükemmel… Fındıkları da ilave ederek reçelimi tamamlıyorum. Anneme tattırdığımda zencefil kokusunu çok hissetmediğini söyledi. Ama tadını ve kıvamını çok beğendi.